Jaśmin znaczy w języku Parsów „pachnący kwiat”. Niezwykły, słodki zapach jaśminu w klimatach gorących i chłodniejszych zarówno relaksuje jak i podnosi energię, entuzjazm, euforię, oszałamia zapachem nawet intelekt myślicieli. W Indiach oszałamiające białe kwiaty jaśminu znane są jako "Poświata księżyca nad zagajnikiem". Uważany jako afrodyzjak, określany jako uzupełnienie do napoju miłosnego, zalecany jako składnik okładów na pośladki i wzgórek łonowy mający oddziaływanie wspierające, stosowany do tworzenia atmosfery pełnej napięcia i magii sprzyjającej połączenia dwojgu ludzi.
Ta romantyczna roślina ma wiele odmian. Niegdyś najcenniejszą był Jasminum officiale, który kwitnie na przełomie wczesnego lata do jesieni. Na końcach pędów tej rośliny pojawiają się białe, pachnące kwiaty w kształcie białych gwiazdek. Płatki mają kwiatowo-owocowy, zmysłowy zapach. Dwa inne gatunki, cenne dla wyrobu perfum to Jasminum grandiflorum oraz Jasminum sambac pochodzące z gór północno-zachodnich Indii.
Do Europy rośliny te zawędrowały mniej więcej w 1560 roku, przywiezione przez żeglarzy, a swoją największą popularność przeżywał w wieku XIX i na początku XX. Jasminum sambac jest narodowym kwiatem Filipin, także jednym z trzech narodowych kwiatów Indonezji. Jaśmin był doceniany najprawdopodobniej już za panowania XXI dynastii w Egipcie, ok. 1000 lat p.n.e. Ponoć chiński władca z dynastii Sung kazał zasadzać krzewy jaśminu w swoich pałacowych dziedzińcach i ogrodach, aby móc rozkoszować się ich zapachem, w późniejszych okresach mieszany z olejkiem sezamowym i stosowany jako perfumy. W wielu kulturach jaśmin również wykorzystywano do ceremonii religijnych, a jego korzenie w medycynie chińskiej jako środek znieczulający, do leczenia bólów głowy, bezsenności czy przy bólach stawów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz